شب تنهایی خوب

گوش کن، جاده صدا می زند از دور قدم های تو را.

 

چشم تو زینت تاریکی نیست.

پلک ها را بتکان، کفش به پا کن و بیا.

 

 

و بیا تا جایی، که پرماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا، مثل یک قطعه ی آواز به خود جذب کنند.

 

 

پارسایی است در آنجا که ترا خواهد گفت:

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است.

 

 

سهراب سپهری

«شب تنهایی خوب» از دفتر حجم سبز

/ 0 نظر / 14 بازدید